Ο ρωσικός Στρατός τον 21ο αιώνα

19 Δεκεμβρίου 2015 Τατιάνα Ρουσακόβα, RBTH
Το σήμερα και το αύριο των ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων
Range practice
Πηγή: Yevgeny Kurskov / TASS

Το «πρόσωπο» των ρωσικών ΕΔ βελτιώνεται συνεχώς. Οι σημαντικές μεταρρυθμίσεις που έγιναν στο υπουργείο Άμυνας τα τελευταία χρόνια, έχουν αυξήσει σημαντικά το κύρος τους στη ρωσική κοινωνία. Η στρατιωτική θητεία εμπνέει τους νέους τόσο ηθικά όσο και σαν ένας αξιόπιστος και καλά αμειβόμενος θεσμός για επαγγελματική σταδιοδρομία. Μια «εφ’ όλης της ύλης» ανασκόπηση των μεταρρυθμίσεων στις ρωσικές ΕΔ για την περίοδο που επικεφαλής του υπουργείου είναι ο Σεργκέι Σοϊγκού.

Η RBTH, ερεύνησε και παρουσιάζει στους αναγνώστες της πώς έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο η ρωσική κοινωνία αντιμετωπίζει τη στρατιωτική θητεία, καθώς και ποιές μεταρρυθμίσεις έχουν γίνει τα τελευταία τρία χρόνια στις ΕΔ, με έμφαση στην εισαγωγή προηγμένης τεχνολογίας και καινοτομιών στα οπλικά συστήματα. Τι νέο, λοιπόν, έφερε η εποχή Σοϊγκού στην στρατιωτική εκπαίδευση, στην έρευνα και στην υλοποίηση νέων εξοπλιστικών προγραμμάτων;

Στο τέλος του 2015, κλείνουν 3 χρόνια από τη στιγμή που ο Σ.Σοϊγκού ανέλαβε υπουργός Άμυνας της Ρωσίας. Τη χρονιά που πέρασε, η Ρωσία συμμετείχε ενεργά σε πολεμικές επιχειρήσεις, διεξήγαγε αρκετές μεγάλες στρατιωτικές ασκήσεις, ενώ το υπουργείο Άμυνας συνέχισε τις μεταρρυθμίσεις στις ΕΔ της χώρας, που ξεκίνησαν το 2008. Σε ποιά  κατάσταση βρίσκεται ο ρωσικός Στρατός σήμερα;

Η στάση της κοινωνίας

Η στρατιωτική θητεία στη Ρωσία, ιστορικά λειτουργούσε ως «ανελκυστήρας καριέρας». Στη σοβιετική εποχή, ο Κόκκινος Στρατός των Εργατών και των Αγροτών, όπως ονομάστηκε ο Στρατός της χώρας των Σοβιέτ το 1918, απέκτησε μια ιδιαίτερη αίγλη. Η στρατιωτική θητεία διαρκούσε από 2-3 χρόνια και η κοινωνία την θεωρούσε ως ένα υποχρεωτικό σχολείο για τους πραγματικούς άνδρες. Στη διάρκεια της θητείας, ο στρατεύσιμος (οπλίτης, κληρωτός υπαξιωματικός), μπορούσε να καταρτιστεί και να αποκτήσει συγκεκριμένη επαγγελματική ειδικότητα. Σε πολλές περιπτώσεις, η στρατιωτική ειδίκευση αποτελούσε το εφαλτήριο για μια νέα -δημιουργική- αρχή στην πολιτική ζωή των νεαρών ανδρών, ειδικότερα, για τους κατοίκους των χωριών της απέραντης σοβιετικής ενδοχώρας που αναζητούσαν στις πόλεις ευκαιρίες για καλύτερη εργασία και ζωή.

Πηγή: RIA Novosti

Ωστόσο, στη δεκαετία του 1990, όταν η Ρωσία πέρασε μια σοβαρή συστημική κρίση, το επάγγελμα του στρατιωτικού έχασε την αίγλη του. Οι Ένοπλες Δυνάμεις υποχρηματοδοτούνταν, σταμάτησαν οι προμήθειες νέου εξοπλισμού και η στρατιωτική εκπαίδευση ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Αρκετοί αξιωματικοί καριέρας υπέβαλλαν μαζικά επιστολές παραίτησης, καθώς δεν μπορούσαν πλέον να συντηρήσουν αξιοπρεπώς τις οικογένειές τους. «Στη δεκαετία του 1990, θυμάμαι, όλοι οι αξιωματικοί, ανάμεσά τους και εγώ, προσπαθούσαμε να κυκλοφορούμε με στρατιωτικές στολές, μόνο όπου ήταν υποχρεωτικό βάσει πρωτοκόλλου. Νιώθαμε ντροπή. Τότε, όσοι υπηρετούσαν ως αξιωματικοί θεωρούνταν αποτυχημένοι επαγγελματικά. Μόνον όσοι δεν μπορούσαν να βρουν καλή δουλειά, έμεναν στο Στρατό. Έτσι, πηγαίναμε στην υπηρεσία, με πολιτικά ρούχα…», θυμάται ο συνταγματάρχης Βλαντίμιρ Κ.

Ο Σοϊγκού στο υπουργείο Άμυνας

Τα «πέτρινα χρόνια» στις ρωσικές ΕΔ διήρκησαν περισσότερο από 10 χρόνια. Μετά την ανάληψη των καθηκόντων του υπουργού Άμυνας από τον Σεργκέι Σοϊγκού, αυξήθηκαν σημαντικά οι μισθοί των στρατιωτικών και τα επιδόματα, κατά έξη φορές περίπου, κατά μέσον όρο. Για παράδειγμα, ο μισθός του υπολοχαγού, από τα 170 δολάρια (12.000 ρούβλια) που ήταν πριν από τον Σοϊγκού, ανέβηκε στα 720 δολάρια (50.000 ρούβλια). Λύθηκε επίσης το κρίσιμο πρόβλημα της στέγασης των οικογενειών των στρατιωτικών. Το μεγαλύτερο μέρος των στελεχών των ΕΔ που περίμενε μέχρι και 20 χρόνια για να αποκτήσει κατοικία, άρχισε να παραλαμβάνει με γρήγορους ρυθμούς τα κλειδιά του πολυπόθητου διαμερίσματος.

Άρχισαν να καρποφορούν και άλλες δράσεις της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Άμυνας για την αναβάθμιση του επικοινωνιακού προφίλ των ΕΔ. Στρατιωτικές εκθέσεις ανοικτές στους απλούς πολίτες, η αναβίωση του «Συλλόγου Εθελοντών Στρατού, Πολεμικής Αεροπορία και Ναυτικού» («DOSAAF»), κ.ά. Η ενδυνάμωση της «DOSAAF», ενός οργανισμού που εκπαιδεύει νέους που δεν έχουν φτάσει σε ηλικία κατάταξης σε στρατιωτικές ειδικότητες και προωθεί την εκμάθηση πολεμικών τεχνών και τεχνικών ειδών σπορ (π.χ., αθλητική σκοποβολή, εύρεση προσανατολισμού κλπ «στρατιωτικά» αγωνίσματα), σε συνδυασμό με δράσεις του σύγχρονου επικοινωνιακού μάρκετινγκ, απέφεραν τους πρώτους καρπούς: Η στάση της κοινωνίας στη στρατιωτική καριέρα άρχισε να αλλάζει προς το καλύτερο. Η λαμπερή στρατιωτική στολή έγινε και πάλι δημοφιλής και τα «γαλόνια» ανέκτησαν το κύρος τους, ενώ η στρατιωτική θητεία ειδικά, όταν πρόκειται με επαγγελματικό συμβόλαιο (επαγγελματίες οπλίτες και υπαξιωματικοί)- έγινε και πάλι μια απόδειξη ανδρισμού.

Πηγή: RIA Novosti

Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη κοινωνιολογική έρευνα που διενεργήθηκε από το Πανρωσικό Κέντρο Έρευνας Κοινής Γνώμης (VTsIOM), το 64% των ερωτηθέντων πιστεύουν ότι μόνο στο Στρατό ένας νεαρός άνδρας μπορεί να εκπαιδευθεί καλά, τόσο ηθικά, όσο και σωματικά. Το 1990, σε ανάλογη έρευνα για το Σοβιετικό Στρατό, το αντίστοιχο ποσοστό ήταν σχεδόν το μισό (33%). Στη θετική πλευρά της σημερινής κατάστασης, σύμφωνα με τους ερωτηθέντες, βρίσκονται οι βελτιωμένες συνθήκες διαβίωσης του στρατιωτικού προσωπικού. Το 60% των ερωτηθέντων, τις θεωρεί «καλές». Το 1990, μόνο το 18% πίστευε ότι οι συνθήκες στο Σοβιετικό Στρατό ήταν καλές.

Το κύρος του στρατιωτικού επαγγέλματος στη σύγχρονη ρωσική κοινωνία έχει αυξηθεί, αλλά η θητεία στις ΕΔ χρησιμεύει συχνά ως εφαλτήριο για μια «πολιτική» καριέρα, που δεν σχετίζεται με την Άμυνα. «Δεν θα ήθελα στο μέλλον να συνδέσω τη μοίρα μου με τις Ένοπλες Δυνάμεις. Σκοπεύω να βρω δουλειά σε μια άλλη δημόσια υπηρεσία ή στη FSB (Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας – διάδοχος της Κα Γκε Μπε). Εκεί, προσλαμβάνουν μόνο άτομα που έχουν υπηρετήσει στο Στρατό», λέει ο Βλαντίμιρ Π., λοχίας που υπηρετεί στη Στρατιωτική Διοίκηση της Σεβαστούπολης.

Το πιο συχνό κίνητρο για να υπηρετήσει κάποιος τη στρατιωτική του θητεία με επαγγελματικό συμβόλαιο, είναι φυσικά η «υλική» συνιστώσα. «Εγώ προσωπικά, όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοί μου, δελεαστήκαμε από τους υψηλούς μισθούς σε σύγκριση με άλλους δημοσίους υπαλλήλους. Αυτό ήταν το κύριο κίνητρό μου για να υπηρετήσω σαν επαγγελματικό στέλεχος στις ΕΔ», λέει η υπολοχαγός Άννα Ζ., που υπηρετεί σε μονάδα κοντά στη Μόσχα.

Εκτός από την «ανακτηθείσα» λειτουργία του ως «κοινωνικού ανελκυστήρα» και το αυξημένο ενδιαφέρον για το επάγγελμα του στρατιωτικού από τους νέους, ο ρωσικός Στρατός κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών έχει αλλάξει και σε πολλές άλλες πτυχές.

Συνεχής ετοιμότητα

Από την εποχή ακόμα του προηγούμενου υπουργού Άμυνας, Ανατόλι Σερντιουκόφ, στις ρωσικές ΕΔ συστάθηκαν μονάδες και συγκροτήματα μάχης που βρίσκονται σε μόνιμη πολεμική ετοιμότητα. Από τότε, το ποσοστό των επαγγελματιών στρατιωτών αυξάνεται κάθε χρόνο και μέχρι το 2017, ο αριθμός τους θα πρέπει να φτάσει τους 425.000 οπλίτες επαγγελματικής θητείας. Ένας τόσο υψηλός αριθμός επαγγελματιών στελεχών στις ΕΔ, απαιτεί τη συνεχή βελτίωση θεωρητικών και πρακτικών γνώσεων στις νέες στρατιωτικές τεχνικές, που δοκιμάζονται σε τακτική βάση στα πολύγωνα στρατιωτικών ασκήσεων. Επιπρόσθετη δυσκολία υπάρχει στην αφομοίωση της νέας γνώσης σε τεχνικά μέσα και εξοπλισμό, που επίσης απαιτεί κατάλληλη εκπαίδευση.

Πηγή: TASS

Έτσι, δεν αποτελεί έκπληξη ότι ασκήσεις μεγάλης κλίμακας και αιφνιδιαστικές επιθεωρήσεις έγιναν συνήθεια για τους Ρώσους στρατιωτικούς. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των εμπειρογνωμόνων, από τον πρώτο κιόλας χρόνο που ανέλαβε υπουργός Άμυνας, ο Σεργκέι Σοϊγκού εντατικοποίησε τη διαδικασία της εκπαίδευσης προσωπικού. Αν στο διάστημα 2010 – 2012 διεξήχθησαν επτά διαφορετικές στρατιωτικές ασκήσεις, το 2013 έγιναν πέντε αιφνιδιαστικές επιθεωρήσεις ετοιμότητας μεγάλων στρατιωτικών μονάδων και συγκροτημάτων του ρωσικού Στρατού σε διάφορες περιοχές της χώρας.

Κατά την περίοδο 2013 – 2015, διεξήχθησαν συνολικά 20 αιφνιδιαστικές επιθεωρήσεις ετοιμότητας και ασκήσεις, με τη συμμετοχή όχι μόνο ρωσικών, αλλά και ξένων στρατιωτικών δυνάμεων. Η ποιότητα της εκπαίδευσης που απέκτησαν, μπορεί να αξιολογηθεί στη διάρκεια της τρέχουσας αντιτρομοκρατικής επιχείρησης των ρωσικών Αεροπορικών-Διαστημικών Δυνάμεων στη Συρία.

Ωριμη επιτελική σκέψη - ευελιξία στο πεδίο μάχης

Σε γενικές γραμμές, η διαδικασία βελτίωσης της πολεμικής ετοιμότητας του ρωσικού Στρατού, περιλαμβάνει πολλά επίπεδα, που συνοψίζονται στους εξής κύριους άξονες:

-Ανάπτυξη και βελτίωση των ατομικών δεξιοτήτων του στρατιωτικού προσωπικού.

-Βελτίωση του συστήματος ελέγχου των οργάνων, αλλά και των μεθόδων διοίκησης των στρατιωτικών μονάδων.

Πηγή: TASS

-Οργάνωση και λειτουργία των συστημάτων επικοινωνιών (διαβιβάσεων) μεταξύ διαφορετικών κλάδων, Όπλων και τακτικών συγκροτημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων.

Το σημαντικότερο στάδιο της σύγχρονης στρατιωτικής εκπαίδευσης είναι οι επιχειρησιακές – στρατηγικές ασκήσεις, στις οποίες συμμετέχουν δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες και χιλιάδες μονάδες τεχνικού εξοπλισμού. Κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής τους, η Διοίκηση και το Επιτελείο των ΕΔ επεξεργάζονται τα νέα επιτελικά σχέδια μάχης και τις καινοτόμες μορφές επιχειρησιακής διαμόρφωσης των συγκροτημάτων μάχης που θα εφαρμόσουν για την περαιτέρω βελτίωση των δυνατοτήτων του Στρατού, της Πολεμικής Αεροπορίας και του Ναυτικού.

Εμφαση στα εγχώρια οπλικά συστήματα

Με την άνοδο του Σοϊγκού στο αξίωμα του υπουργού Άμυνας, ελαχιστοποιήθηκαν οι αγορές στρατιωτικού εξοπλισμού από το εξωτερικό, για τις οποίες «πίεζε» ο Σερντιουκόφ. Για παράδειγμα, ακυρώθηκε η παραγγελία για την αγορά 1.775 ιταλικών θωρακισμένων οχημάτων Iveco-LMV65 (αν και τελικά, η Ρωσία αγόρασε 358 οχήματα).Επιπλέον, ελήφθησαν μέτρα για την υποκατάσταση των εισαγωγών τεχνικών εξαρτημάτων και ανταλλακτικών για τα οπλικά συστήματα.

Ένα σημαντικό πλήγμα για τη ρωσική αμυντική βιομηχανία επέφερε η κρίση με την Ουκρανία. Η καινούργια κατάσταση έθεσε τη ρωσική στρατιωτική ηγεσία μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα. Ανέδειξε την αναγκαιότητα της κατασκευής κινητήρων για ελικόπτερα και πλοία στη Ρωσία. Η ποσότητα «κωδικών» αμυντικών προϊόντων που προμηθευόταν η Ρωσία από το γειτονικό κράτος ήταν αρκετά μεγάλη, και η ανάγκη άμεσης υποκατάστασης των εισαγωγών τους, φυσικά, επιβράδυνε το ρυθμό της εισαγωγής νέας τεχνολογίας στις ΕΔ.

Παρά τις δυσκολίες που συνεπάγεται κάτι τέτοιο, μέχρι το 2020 η Ρωσία σχεδιάζει να εκσυγχρονίσει το 70% των όπλων του. «Είμαστε πραγματικά σε μια περίοδο που προχωράμε σε αύξηση των αμυντικών δαπανών. <...> Η κατάσταση του στρατιωτικού εξοπλισμού μας ήταν σημαντικά χαμηλότερη σε ποιότητα από τις απαιτήσεις των καιρών. Τώρα ανεβάσαμε τις εξοπλιστικές δαπάνες στον παγκόσμιο μέσον όρο», δήλωσε ο πρωθυπουργός Ντμίτρι Μεντβέντεφ σε συνέντευξή του στις 9 Δεκεμβρίου 2015. Ήδη, το 2015 η ποσότητα νέου στρατιωτικού εξοπλισμού που έχει ενταχθεί στις ρωσικές ΕΔ αγγίζει το 50%. Έτσι, ο παραπάνω μεσοπρόθεσμος στόχος φαίνεται αρκετά εφικτός.

Εξοπλισμοί

Ο Στρατός Ξηράς (ΣΞ) της Ρωσίας άρχισε να παραλαμβάνει τον ατομικό εξοπλισμό μάχης «Ράτνικ» («Ratnik»), που στο συγκρότημά του περιλαμβάνει το νέο αυτόματο «Καλάσνικοφ» AK-12. Αυξήθηκε επίσης, ο αριθμός των νέων οπλικών συστημάτων που βρίσκονται σε υπηρεσία στο ΣΞ: Συστήματα πολλαπλής εκτόξευσης πυραύλων (MLRS) «Tornado-G», αυτοκινούμενα πυροβόλα όπλα 120 mm «Chosta», αυτοκινούμενα αντιαρματικά πυραυλικά συστήματα «Khrizantema-S», κ.ά. Στον Στρατό Ξηράς παραδίνονται και σημαντικές ποσότητες προηγμένων τακτικών πυραυλικών συστημάτων «Iskander-M».

Το ίδιο αυξητικά κινείται και ο εφοδιασμός του Στρατού Ξηράς με νέα φορτηγά και τεθωρακισμένα οχήματα διαφόρων κατηγοριών και ρόλων. Ανάμεσά τους, οι αναβαθμισμένες εκδόσεις ΤΟΜΠ BTR-82 και BTR-82Α. Αποφασίστηκε να ενεργοποιηθεί ξανά η διαδικασία προμήθειας Τεθωρακισμένων Οχημάτων Αλεξιπτωτιστών BMD-4M. Το Όπλο των Τεθωρακισμένων, παρέλαβε άρματα T-72BA, Τ-80BA, T-80UA, Τ-80U-E1 και Τ-90Α. Τέλος, στο εγγύς μέλλον, ο ΣΞ θα ενισχυθεί με νεότερα μοντέλα αρμάτων, που θα δημιουργηθούν στη βάση της πλατφόρμας βαρέως άρματος «Αρμάτα».

Οι Δυνάμεις Αντιαεροπορικής Άμυνας της χώρας, έχουν παραλάβει τους εξελιγμένους αντιαεροπορικούς πυραύλους (SAM) S-300V4 και S-400 «Triumph». Οι Αεροπορικές-Διαστημικές Δυνάμεις εξοπλίζονται με προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη Su-34, Su-30, Su-35και με ελικόπτερα Mi-28N και Ka-52. Μερικές από αυτές τις χάϊ-τεκ ιπτάμενες μηχανές, έχουν ήδη επιδείξει τις επιχειρησιακές τους δυνατότητες στις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον της οργάνωσης «Ισλαμικό Κράτος» («ΙΚ») στη Συρία. Την αποτελεσματικότητά τους απέδειξαν και τα εξελιγμένα πυραυλικά βλήματα Kh-29L και Kh-101.

Το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) ανανεώνεται με πλοία επιφανείας και υποβρύχια νέων τύπων, που είναι εξοπλισμένα με ισχυρά οπλικά συστήματα, όπως οι πύραυλοι «Kalibr», που οι ρωσικές ΕΔ χρησιμοποίησαν εναντίον στόχων του «ΙΚ». Εντάχθηκαν σε υπηρεσία νέα πυραυλοφόρα υποβρύχια, που είναι εξοπλισμένα με βαλλιστικούς πυραύλους «Bulava». Σε εξέλιξη βρίσκεται και η προγραμματισμένη αντικατάσταση των βαλλιστικών πυραύλων επίγειας στάθμευσης. Οι Στρατηγικές Πυραυλικές Δυνάμεις της Ρωσίας, παραλαμβάνουν με γρήγορους ρυθμούς νέα συγκροτήματα διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων (ICBM) «Topol-M» και «Yars».

Έρευνα και Ανάπτυξη στην αμυντική βιομηχανία

Η ρωσική κυβέρνηση διαθέτει σημαντικούς πόρους, όχι μόνο για να εξοπλίσει το Στρατό με σύγχρονο τεχνικό εξοπλισμό και οπλικά συστήματα, αλλά και για τη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων έρευνας και ανάπτυξης. Στο τέλος του 2013, ψηφίστηκε ένας νέος ομοσπονδιακός νόμος που δημιούργησε μηχανισμούς παρακολούθησης (Παρατηρητήριο) της βιομηχανίας. Τώρα, αρκετές υπηρεσίες παρακολουθούν ταυτόχρονα το πώς και που δαπανώνται τα κρατικά χρήματα που διατίθενται για τον επανεξοπλισμό του Στρατού.

Πηγή: TASS

Μια από τις πρώτες ενέργειες του Σοϊγκού, ως υπουργού Άμυνας, ήταν να αυξηθεί στα 25.000 άτομα ο αριθμός των συνεργατών του υπουργείου που είναι τοποθετημένοι στις αμυντικές βιομηχανίες για την παραλαβή των προϊόντων. Οι στρατιωτικοί εκπρόσωποι στις εταιρείες του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος, ελέγχουν την ποιότητα των τελικών προϊόντων, μειώνοντας σημαντικά με τον τρόπο αυτό τις αξιώσεις λόγω τυχόν χαμηλής ποιότητας στην παραγωγική διαδικασία, πριν αυτά εισαχθούν σε λειτουργία και εκμετάλλευση.

Στις αρχές του 2015, βάσει Προεδρικού Διατάγματος, ως επικεφαλής έργων που αφορούν τη δημιουργία στρατηγικά σημαντικών συστημάτων στις αμυντικές επιχειρήσεις, τίθενται γενικοί Σχεδιαστές. Συνολικά θα είναι μέχρι 20 γενικοί σχεδιαστές με αυξημένα καθήκοντα, αρμοδιότητες και ευθύνες. Έτσι, η ρωσική αμυντική βιομηχανία στην πραγματικότητα επιστρέφει πίσω στο σταλινικό μοντέλο διοίκησης: Κατά τη σοβιετική εποχή, το προνόμιο  στον καθορισμό των κατευθύνσεων Έρευνας & Ανάπτυξης με στόχο τη δημιουργία προηγμένου εξοπλισμού, άνηκε αποκλειστικά στον επικεφαλής του Σχεδιαστικού Γραφείου (γενικό Σχεδιαστή) της αμυντικής βιομηχανίας.

Κληρωτοί και επαγγελματίες οπλίτες

Σε αντίθεση με τις επιχειρήσεις του στρατιωτικο-βιομηχανικού συγκροτήματος, η δομή των σοβιετικών Ενόπλων Δυνάμεων άλλαξε πλήρως κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής μεταρρύθμισης του 2008, η οποία πραγματοποιήθηκε από τον Ανατόλι Σερντιουκόφ. Τις μεγάλες, σύνθετες και δύσκολα διοικούμενες σε επίπεδο επιχειρησιακού ελέγχου μεραρχίες, αντικατέστησαν οι επιχειρησιακά ευκίνητες ταξιαρχίες, που πληρούν τις απαιτήσεις του σύγχρονου πολέμου.

Ο ίδιος ο Στρατός γίνεται όλο και πιο επαγγελματικός, εγκαταλείποντας σταδιακά την καθολική και υποχρεωτική στρατιωτική θητεία με κατάταξη. Ο αριθμός των επαγγελματιών οπλιτών υπερβαίνει ήδη τον αριθμό των οπλιτών θητείας. Ωστόσο, η Ρωσία δεν μπορεί να καταργήσει πλήρως την υποχρεωτική στρατολόγηση στρατευσίμων. Η οικονομία της χώρας δεν μπορεί να συντηρήσει έναν εξ’ ολοκλήρου επαγγελματικό Στρατό. Πόσο μάλλον που για να συμπληρωθεί ο επιθυμητός αριθμός του ενός εκατομμυρίου στρατιωτών, ο οποίος, σύμφωνα με το σχεδιασμό της στρατιωτικής ηγεσίας, χρειάζονται για να λειτουργούν σωστά οι ΕΔ, λείπουν 400 χιλιάδες οπλίτες. Σήμερα, καμία χώρα στον κόσμο, εκτός από τις ΗΠΑ δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά τη συντήρηση ενός εκατομμυρίου επαγγελματιών στρατιωτών.

Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την αύξηση του στρατιωτικού προσωπικού είναι αρκετά …«ψαγμένοι». Για παράδειγμα, από μια ιδέα του Σοϊγκού, δημιουργήθηκαν οι λεγόμενοι «επιστημονικοί λόχοι». Αυτές είναι μονάδες έρευνας του Στρατού, στις οποίες οι οπλίτες έχουν τη δυνατότητα στη διάρκεια της στρατιωτικής τους θητείας να διενεργούν επιστημονικές έρευνες, προς όφελος της εθνικής άμυνας. Στο υπουργείο Άμυνας αναμένουν ότι, μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής θητείας, οι οπλίτες και οι κληρωτοί υπαξιωματικοί από τις εν λόγω μονάδες έρευνας θα είναι πιο πρόθυμοι να ανακαταταγούν εθελοντικά με επαγγελματικό συμβόλαιο.

Οι Στρατιωτικές Σχολές

Η Στρατιωτικές Σχολές είναι από τις πιο δημοφιλείς εκπαιδευτικές μονάδες στη Ρωσία. Αυτό ισχύει τόσο στη Μέση στρατιωτική εκπαίδευση (Στρατιωτικά Σχολεία, Σχολές «Σουβόροφ» και «Ναχίμοφ»), καθώς και σε επίπεδο ΑΕΙ (Στρατιωτικές Ακαδημίες, Στρατιωτικά Πανεπιστήμια, Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές). Όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα έχουν τη δική τους εξειδίκευση. Λειτουργούν Σχολές Ικάρων, Ναυτικών Δοκίμων Μηχανικών, Διοίκησης, Στρατιωτικές Σχολές Αξιωματικών Σωμάτων. Τα στρατιωτικά Πανεπιστήμια έχουν τεράστια πλεονεκτήματα σε σχέση με τα πολιτικά ΑΕΙ. Ο απόφοιτος αυτού του Πανεπιστημίου παίρνει αμέσως δύο ειδικότητες: Μια στρατιωτική και μια πολιτική. Είναι μια ακαδημαϊκή ιδιαιτερότητα που διευκολύνει την επαγγελματική καριέρα των νέων επιστημόνων.

Στις Στρατιωτικές Σχολές εισάγονται και γυναίκες. Οι ειδικότητες που είναι διαθέσιμες σε αυτές, είναι κυρίως στις επικοινωνίες-διαβιβάσεις, ειδικότητες στρατιωτικής ιατρικής, αλλά και σε ορισμένες διοικητικές θέσεις. Κατά την περίοδο 2010-2012, σε ορισμένες Στρατιωτικές Σχολές διεκόπη η εισαγωγή νέων σπουδαστών, λόγω της μείωσης του αριθμού των αξιωματικών στις Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας. Όμως τώρα, η διαδικασία αυτή επανήρθε στην πρότερη κατάσταση.

+
Kάντε Like στη σελίδα μας στο Facebook!